10 jaar Dagopvang ‘Roderhart’ – Een mijlpaal van aandacht en begeleiding

Van collega’s tot ondernemers
Iets meer dan 10 jaar geleden waren Marije Huysman en Jolanda Hummel collega’s in de zorg in Leek. Van huis uit welzijnswerkers, zagen zij een kans toen Interzorg (De Hullen) stopte met opvang. ‘We hadden het de ene dag bedacht en de volgende dag waren we al bezig met uitwerken,’ vertelt Marije enthousiast.
Al snel konden ze hun droom waarmaken. De Woonborg bood een ruimte aan in het Vasalisgebouw. Doordat ze deze per dag konden afnemen, bestond er een mogelijkheid om organisch te groeien. De eerste activiteit vond plaats in de gang: een kennismakingsavond met eigengemaakte cakejes, heel basic. De Sinterklaasbingo die volgde, bleek het startschot voor meer.
‘Wat we meteen ondervonden is dat wanneer wij iets willen, wij het ook kunnen doen,’ benoemt Jolanda. ‘Wat in grote organisaties lastig is.’ 

Van Ouderenopvang Roden naar Roderhart
‘In eerste instantie noemden we het Ouderenopvang Roden,’ vertelt Marije. Toen ze er een ruimte bijkregen, lieten ze bezoekers zelf een naam bedenken: Dagopvang Roderhart en Roderzon. ‘We willen graag het hart van Roden zijn en een hart bieden voor onze bezoekers,’ legt Jolanda uit, ‘door opvang in een warme en herkenbare setting.’
De focus lag eerst alleen op Roden, maar nu ontvangen ze ook bezoekers vanuit Tynaarlo. Voor de dames is kleinschaligheid belangrijk – een platte organisatie en daardoor persoonlijk. Ze weten veel over hun bezoekers en zien dat als een basis voor een goed contact.

Verschillende wegen naar zorg
Het Roderhart ontvangt bezoekers met verschillende achtergronden. ‘Via thuiszorg, een casemanager of de huisarts wordt er melding gedaan bij de WMO-medewerker,’ legt Marije uit.
‘Of soms meldt een buurman over vereenzaming of geheugenproblemen, of geeft een mantelzorger aan dat het te veel wordt,’ vult Jolanda aan. ‘De WMO-medewerker heeft de bepalende rol. Het gaat om mensen die net iets meer nodig hebben.’
Beide benadrukken dat het belangrijk is mensen met geheugenproblemen niet te laat te laten starten. ‘Naarmate geheugenproblemen groter worden, neemt het leervermogen af, waardoor opvang moeizamer verloopt,’ stelt Marije. De bezoeker kan makkelijker wennen waardoor de thuissituatie langer standhoudt. De belasting voor mantelzorgers wordt behapbaar en opname hoeft minder snel plaats te vinden.
‘Je wordt geactiveerd, krijgt meer prikkels, wordt bewuster,’ vertelt Marije. ‘Thuis jezelf activeren is moeilijk, bij het Roderhart gebeurt dit natuurlijk doordat je in een groep bent.’
‘En als er nog een partner is, wordt die ontlast en heeft een dag ontspanning,’ voegt Jolanda toe. ‘Het start met een intakegesprek, gevolgd door een proefdag. Vaak is tijdens de proefdag de koudwatervrees al verdwenen.’

De kracht van een groep
De draagkracht in de groep is groot. Er zijn bezoekers met psychiatrische stoornissen, Parkinson, MS en dementie. ‘Mensen helpen en ondersteunen elkaar. Ze zorgen echt voor elkaar,’ legt Jolanda uit. ‘Soms lukt eten opscheppen niet en dan doet een andere bezoeker dat. We zoeken naar de balans in de groepen en stimuleren voor elkaar te zorgen.’ De jongste bezoeker is 67 jaar.

In Roderhart worden 12 personen opgevangen, in Roderzon 8 per dag. De WMO-medewerker bepaalt hoe vaak iemand komt – van een dagdeel tot vijf hele dagen. 
Ondanks verloop is de groep altijd weer een geheel die elkaar aanvult en ondersteunt. ‘We zien mensen volledig opbloeien, terwijl ze thuis stiller zijn,’ noemt Marije. Familie wordt ruim betrokken bij het proces en de opvang. ‘Iedere dag wordt er een verslagje gemaakt op Familienet met tekst en foto’s. Het nodigt uit om erover te praten.’
‘Maar we doen het met de handen op de rug,’ benadrukt Jolanda vrolijk. ‘Ze zijn even geen vader of moeder of partner, maar zichzelf. Ze nemen hun eigen identiteit aan.’
Bezoekers komen vaak met VOR-bussen. Het contact met chauffeurs en kantoor is warm en betrokken en deze samenwerking is belangrijk. Jolanda vervolgt: ‘De chauffeurs weten deze kwetsbare groep op een prettige manier te begeleiden.’

Een dag Roderhart
‘We starten met koffie en thee en praten bij. Dan volgt een activiteit gekoppeld aan een thema. Dit kan lichamelijk zijn (jeu de boule of een bezoek aan bewegingstuin Boskamp), of cognitief zoals een geheugenspel of iets creatiefs,’ leggen ze gezamenlijk uit. Richting de middag wordt de maaltijd gemaakt. 
‘Bezoekers bereiden voor en koken,’ vertelt Jolanda. Iedere middag wordt er warm gegeten waardoor ’s avonds thuis een broodje volstaat. Soms neemt iemand een recept mee. En op vrijdagochtend bezoeken ze de markt voor ingrediënten. En er wordt niet altijd het bekende AVG’tje gekookt. ‘We halen ook rustig een keer patat,’ noemt Marije lachend. 
Na het eten is er tijd voor rust of een wandeling en wordt er overgegaan naar het middagprogramma met rummikub of sjoelen, soms is er ruimte voor een muzikant of gastspreker. Maar ook varen op het Leekstermeer, een bezoek aan het Forum en de korenmiddag tijdens Rodermarkt stonden afgelopen jaar op het programma. Op dit moment wordt er veel gebakken; pepernoten, appeltaart van vroeger en ander lekkers.

Tien jaar vieren met trots
Het 10-jarig bestaan is gevierd in december 2024 met een feestelijke bijeenkomst waarbij het Shantykoor van Roden een kerstconcert verzorgde. Daarbij keken ze terug op hoogtepunten die ze samen met hun team en (oud-)bezoekers meemaakten. Het was een moment van reflectie. Met hun team van medewerkers, vrijwilligers en stagiaires zijn ze uit eten geweest. ‘En één bezoeker was hier al 10 jaar en ook dat hebben we uitgebreid gevierd.’ 
‘Maar er is vooral een gevoel van trots,’ benoemen ze afsluitend. Ze zijn vastbesloten om uniek te blijven in hun eigen aanpak. Ze hebben een eigen kwaliteitshandboek geschreven, dat jaarlijks wordt getoetst met steeds een positief resultaat.
Belangstellenden mogen gerust binnenlopen of bellen naar 06-10805730.

@ Noordenveld Plus december 2025